Dinar Haberleri Websitesine Hoşgeldiniz.
1995 DİNAR DEPREMİ
Köşe Yazısı Tarihi : 30-09-2016       
Yaşar Sağlam (Yönetici)
info@dinarhaberleri.com

( YORUM )

1995 DİNAR DEPREMİ

Deprem ile ilgili yaşadıklarımızın yazıya aktarılması gereğine inanan birisi olarak sizlerle bir hatıramı paylaşmak istedim.

Yazıya başlarken 1 Ekim 1995 Dinar depreminde kaybettiğimiz tüm hemşerilerimizi  rahmetle anıyorum.

Gelelim sizlere aktarmak istediğim hatıraya.

Deprem öncesi İlçe Stadyumunun karşısına iki katlı bir ev yaptırmıştım. Ev çevresindeki eski evlerin arasında yeni yapı olarak dikkati çekiyordu. Evin ön cephesi top sahasına bakıyordu. Bir diğer cephesi ise bu günkü hatıramın kahramanı komşum İbrahim amcanın evine bakıyordu, aramızda sokak vardı.

İbrahim amcamın evi iki katlı, önüne ek olarak tandır evi yapılmıştı. İkinci kata tandır evinin yanından merdivenle çıkılırdı. Tandır evinin damı aynı zamanda ikinci katın büyükçe bir balkonu gibiydi. Evin  arkasında ahır ve samanlığı da vardı. Ev ahşap yapılı eski bir evdi. Çocukluğum ve gençliğim bu sokakta geçtiği için bu evin eski ve ilk sahiplerini de iyi tanıyordum.

İbrahim amca ile inşaat boyunca hemen her gün karşılaşıyor, hal hatır soruyorduk. Bazen eve kahve içmeye davet ediyorlardı.

Ev tamamlanıp taşındık, ziyarete gelen eş dost ve akrabalar ile havaların iyi olduğu zamanlarda genellikle balkonda oturuyorduk. Misafirler sanki ağız birliği etmişçesine, evin güzel olduğunu ancak çevredeki eski evlerde yeniden yapılırsa çok daha güzel olacağını ifade ediyorlardı.

Bu konuşmaların etkisiyle olacak ki; bazen ben de İbrahim amcamın Almanya’da çalışan oğlunun eski evi yıkarak yeni bir ev yaptırabileceğini düşünüyordum. Ama bunu sadece zihnimden geçiriyordum.

Deprem oldu, benim yeni ev temelden çökerek yıkıldı. İbrahim amcamın eski evi ise inakta ayaktaydı. Çöken, yıkılan evin karşısına kurduğumuz ve depremin olduğu ilk gün 24 kişiye ev görevi gören Kızılay’ın koni çadırı önünde otururken, İbrahim amca ve eşi yanımıza geldiler, herkes çok üzgün.

İbrahim amcamın eşi  o her zamanki ifadesiyle;

  • Can!!! Gurban olduğum Yaşar Hoca bak sana ne diyecem, hani ilk deprem olmuştu ya, salı günü, o günden beri İbram amcan her namazın sonunda ellerini açarak dua etti. Duasında ne diyordu biliyin mi? Allah’ım yıkacaksan benim bu eski evi yık, Yaşar Hoca çok uğraştı, O’nun evini koru. ….

Konuşmasının sonunu dinleyemedim, bir an kendimden nefret ettim. Ben sırf evimin çevresi daha güzel olsun diye İbrahim amcanın evinin yıkılmasını yeniden yapılmasını arzu ederken, İbrahim amca benim evimin yıkılmaması için dualar etmişti. Kendimden utandım.

İbrahim amca ile olan ilişkilerimiz vefatına kadar devam etti.Allah rahmet eylesin. Gerçekten iyi adamdı.

Yazıyla İlgili Ziyaretçi Yorumları
Bu haberle ilgili henüz hiç ziyaretçi yorumu yazılmamıştır. İlk yorumu yapmak için lütfen buraya tıklayınız...
  Ziyaretçi Yorumu
 
Bu Yazarın Diğer Yazıları